بزمهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگوشهای از بزمگاه؛ قسمتی از مجلس عیش و عشرت: ◻︎ ارم نقشی از بزمهٴ بزم اوست / قیامت نموداری از رزم اوست (خواجوی کرمانی: لغتنامه: بزمه).
بزمهلغتنامه دهخدابزمه . [ ب َ م َ / م ِ ] (اِ) گوشه و طرفی از بزمگاه . (برهان ) (شرفنامه ٔ منیری ). طرفی و گوشه ای باشد از بزم و مصغر اوست . (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ). بمعن
بزمجهلغتنامه دهخدابزمجه . [ ب ُ م َ ج َ / ج ِ ] (اِ) حیوانی قدری از سوسمار بزرگتر. کَرتَن کَله . بزمژه . (یادداشت بخط دهخدا). پژمژه . سوسمار. (فرهنگ فارسی معین ).- بزمجه ٔ آبی ؛
بزمگهلغتنامه دهخدابزمگه . [ ب َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) بزمگاه . مجلس سور. مجلس طرب و مهمانی . مجلس شراب و طرب : به گشتاسب گفت آنگه اسفندیارکه در بزمگه این مکن خواستار. فردوسی .شوم ب