بوبولغتنامه دهخدابوبو. (اِ) شانه سر و هدهدو آنرا مرغ سلیمان هم گفته اند. (برهان ). هدهد. (اوبهی ) (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). بوبک : فرق سر او باد به ده شاخ چو بوبو. سراج الد
بؤبولغتنامه دهخدابؤبؤ. [ ب ُءْ ب ُءْ ] (ع اِ) سرمه دان . (آنندراج ) (تاج العروس ). سرمه دان . (ناظم الاطباء). بعضی آنرا یؤیؤ خوانند. || اصل . (آنندراج ): هو بؤبوءالکرم ؛ او
بوبونیونفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی با ساقۀ راست و محکم و گلهای زردرنگ شبیه گل بابونه که در طب قدیم مصرف دارویی داشته؛ حالبی.
بؤبولغتنامه دهخدابؤبؤ. [ ب ُءْ ب ُءْ ] (ع اِ) سرمه دان . (آنندراج ) (تاج العروس ). سرمه دان . (ناظم الاطباء). بعضی آنرا یؤیؤ خوانند. || اصل . (آنندراج ): هو بؤبوءالکرم ؛ او
بوبویهلغتنامه دهخدابوبویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ) بمعنی بوبو، که شانه سر و هدهد باشد. (برهان ) (آنندراج ). هدهد. (ناظم الاطباء). پوپویک . پوپوک . پوپو. پوپک . بوبو. هدهد. (فرهنگ فارس