امعةلغتنامه دهخداامعة. [ اِ م م ِ ع َ ] (ع ص ) بمعانی امع و در مورد مردان بکار می رود و گویند اصل آن انامعه است و این از باب نحت است . رجوع به اقرب الموارد و امع شود.
عماةلغتنامه دهخداعماة. [ ع َ ] (ع اِ) قطعه ابر متراکم . (از تاج العروس ) (از متن اللغة). عَمایة. رجوع به عمایة شود.
تأمعلغتنامه دهخداتأمع. [ ت َ ءَم ْ م ُ ] (ع مص ) اِمَّعَه شدن . سست رای شدن مرد و فرمانبرداری از هرکس . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || همراه مردمان بضیافت رفتن . بی آنکه
مستأمعلغتنامه دهخدامستأمع. [ م ُ ت َءْ م ِ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استئماع . مرد سست رای . (آنندراج ). متأمع. (منتهی الارب ). «امعة» شونده . (اقرب الموارد). رجوع به استئماع و
استیماعلغتنامه دهخدااستیماع . [ اِ ] (ع مص ) استئماع . امع گردیدن : تأمع الرجل و استأمع؛ صار امعة. (قطر المحیط).
ارجانلغتنامه دهخداارجان . [ اَرْ رَ ] (اِخ ) اورجان . و عامه ٔ ایرانیان آنرا ارغان نامند و متنبی راء آنرا بتخفیف آورده است در این بیت :أرجان َ ایّتها الجیادُ فانه عزمی الذی یَدع
امعلغتنامه دهخداامع. [ اِم ْ م َ ] (ع ص ) مرد سست رای فرمانبردار هرکس . || هر که همراه مردمان بضیافت رود بی آنکه خوانده باشند او را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (ا