لبیک گویان
لغتنامه دهخدا
لبیک گویان . [ ل َب ْ ب َ ] (نف مرکب ، ق مرکب ) لبیک زنان . در حال گفتن لبیک :
کعبه استقبالشان فرموده هم در بادیه
پس همه ره با همه لبیک گویان آمده .
منقل مربع کعبه سان آشفته در وی رومیان
لبیک گویان در میان تن محرم آسا داشته .
کعبه استقبالشان فرموده هم در بادیه
پس همه ره با همه لبیک گویان آمده .
منقل مربع کعبه سان آشفته در وی رومیان
لبیک گویان در میان تن محرم آسا داشته .