فکاهت/fokāhat/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. خوشطبع بودن؛ شوخ و خندان بودن؛ سخنان خندهدار گفتن و خندیدن.۲. خوشطبعی؛ خوشمنشی؛ مزاح.