ترعه
/tor'e/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. (جغرافیا) نهر بزرگ و عمیق که بین دو دریا ساخته شود که از آن با کشتی عبور کنند؛ تنگه؛ کانال.
۲. [قدیمی] در؛ باب.
۳. [قدیمی] باغچه.
۳. [قدیمی] دهانۀ جوی یا استخر.
۲. [قدیمی] در؛ باب.
۳. [قدیمی] باغچه.
۳. [قدیمی] دهانۀ جوی یا استخر.