ظعنلغتنامه دهخداظعن . [ ظَ ع َ / ظَ ] (ع مص ) رفتن . کوچ کردن . از جائی به جائی شدن : او نیفتد درگمان از طعنشان او نگردد دردمند از ظعنشان .مولوی .
ظعونلغتنامه دهخداظعون . [ ظَ ] (ع ص ) شتر کار کشت و باربردار و شتر هودج کش . شتری که بدان بار بردارند و به کار دارند و هودج بر آن کنند. || اشتر که سفر را دارند.
زکام (سرماخوردگی)گویش اصفهانی تکیه ای: nozla طاری: zekâm / nazla طامه ای: zokâm طرقی: nazla کشه ای: sarmâxârdagi نطنزی: zukum