غشاشلغتنامه دهخداغشاش . [ غ َ ] (ع اِ) لقیته غشاشاً؛ بر شتاب ملاقات کردم او را یا نزد غروب آفتاب یا به وقت شب . (از اقرب الموارد). رجوع به غِشاش شود.
غشاشلغتنامه دهخداغشاش . [ غ ِ ] (ع اِ) اول تاریکی و پسین آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اول الظلمة و آخرها. (اقرب الموارد). نزدیک فروشدن آفتاب . || شُرب غشاش ؛ خوردنی اندک یا ش
غشاشدیکشنری عربی به فارسیادم دغل , رند , ناقلا , بذله گو , هرس کردن , از علف هرزه پاک کردن , حيوان عظيم الجثه سرکش , اسب چموش , گول زدن , رذالت و پستي نشان دادن
زینِ اسبگویش خلخالاَسکِستانی: zin دِروی: zin شالی: zin کَجَلی: pâlân کَرنَقی: zin/ yahar کَرینی: zin کُلوری: zin گیلَوانی: zin لِردی: zin
تکیدنگویش اصفهانی تکیه ای: --------- طاری: ---------- طامه ای: (ve)takâɂan طرقی: yâhâkatmun کشه ای: ---------- نطنزی: ---------
میتکدگویش اصفهانی تکیه ای: --------- طاری: ---------- طامه ای: veɂetake / take طرقی: yâhâka کشه ای: ---------- نطنزی: ---------
تکیدگویش اصفهانی تکیه ای: --------- طاری: ---------- طامه ای: vetakâ / botakâ طرقی: yâhâkat کشه ای: ----------- نطنزی: ---------