طقطقلغتنامه دهخداطقطق . [ طِ طِ / طَ طَ ] (اِ صوت ) آواز با هم زدن دو چیزسخت . (غیاث ). آوازی شبیه به صورت طقطق : بر سر تختی شنید آن نیک نام طقطقی و های و هوئی شب ز بام . مولوی
طقطقةلغتنامه دهخداطقطقة. [ طَ طَ ق َ ] (ع اِ صوت ) آواز سنگریزه . || آواز سم اسب بر جای سخت . (منتهی الارب ).
ابن طقطقیلغتنامه دهخداابن طقطقی . [ اِ ن ُ طِ طَ قا ] (اِخ ) ابوجعفر محمدبن تاج الدین ابوالحسن علی ، ملقب به جلال الدین و صفی الدین ، از نواده ٔ ابراهیم طباطبا، و نسب او به بیست واسط