طقلغتنامه دهخداطق . [ طِ ] (ع اِ صوت ) آواز جَستن غوک در آب از کرانه ٔ نهر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). آواز وزغ که بر کنار جوی کند. (منتخب اللغات ).
طقلغتنامه دهخداطق . [طَ ] (ع اِ صوت ) حکایت آواز سنگریزه . (منتهی الارب ).آواز سنگ . (منتخب اللغات ). اسم صوت ، آواز خوردن چیزسخت بر چیز دیگر. آواز با هم زدن دو چیز. (غیاث ).
طقفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهصدای خوردن چیزی سخت به چیز دیگر. طقطق: (اسم صوت) ‹تقتق› [قدیمی] صدای پیدرپی بههم خوردن دو چیز سخت.
بفروشگویش خلخالاَسکِستانی: bəxraš دِروی: bə.xruš شالی: bə.xruš کَجَلی: b.öröš کَرنَقی: burxuš کَرینی: buxuruš کُلوری: bəxruš گیلَوانی: beruš لِردی: buxruš
فروختگویش خلخالاَسکِستانی: buxrutəš دِروی: bə.xrut.əš شالی: bə.xrut.əš کَجَلی: b.öröt.eš کَرنَقی: burxutəše کَرینی: buxurutəšə کُلوری: bəxrutəš گیلَوانی: berutəš لِردی: buxrut
متأهلگویش خلخالاَسکِستانی: žen bačča dâr دِروی: zenə bačča dâr شالی: zan bačča dâr کَجَلی: žan hərdülin کَرنَقی: kəflat dâr کَرینی: kəflat mand کُلوری: xrədə dâr گیلَوانی: žen