طهسلغتنامه دهخداطهس . [ طَ ] (ع مص ) درآمدن در زمین به استواری یا سستی . یقال : طهس فی الارض . ماادری این طهس ؛ نمی دانم به کجا رفت . و کذا ماادری این طهس به ، مجهولاً. (منتهی
قوم و خویشگویش خلخالاَسکِستانی: xiš دِروی: xišə qum شالی: xišə qâm کَجَلی: qowm-e xiš کَرنَقی: qâʔum کَرینی: qum u xiš کُلوری: xišə qâm گیلَوانی: xišânvand لِردی: qum u xiš
خیش (گاوآهن)گویش خلخالاَسکِستانی: gâsən/ xiš دِروی: gâv âsən شالی: gəv âsən کَجَلی: hiš کَرنَقی: xiš/ gâv âsən کَرینی: xiš کُلوری: gâv âsən/ xeyš گیلَوانی: hiš لِردی: xišâlât
خیساندنگویش اصفهانی تکیه ای: bexisni طاری: xisnây(mun) طامه ای: xisnâɂan / xis kardan طرقی: derxisnâymun کشه ای: xisnâymun نطنزی: xis kardan