صمیرلغتنامه دهخداصمیر. [ ص َ ] (ع ص ) مرد خشک گوشت و پوست بر استخوان چسبیده که از وی بوی خوی آید. (منتهی الارب ). گوشت بر استخوان کوفته . (مهذب الاسماء).
قاضی صمیریلغتنامه دهخداقاضی صمیری . [ ص َ ] (اِخ ) محمدبن اسحاق ، مکنی به ابوالعنیس یا ابوالعیس یا ابوالعنبس یا ابوالعینین . رجوع به معجم الادباء ج 18 ص 8 و تاریخ بغداد ج 1 ص 218 و کش