صانعلغتنامه دهخداصانع. [ ن ِ ] (اِخ ) شاعری است و صاحب صبح گلشن گوید: (صانع شاه جهان آبادی ) شاه نذرعلی نام داشت ، درویشی صوفی مشرب بود و بر سجاده ٔ توکل و استغنا پا میگذاشت ، ب
صانعلغتنامه دهخداصانع. [ ن ِ] (ع ص ) نعت فاعلی از صنع. دست کار. (ربنجنی ) (تفلیسی ) (دهار). پیشه ور. جلذی . (منتهی الارب ) : پس مقدران را و صانعان را بیاورد و مالهای بسیار بذل ک
صانعفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. آفریننده.۲. سازنده.۳. [قدیمی] کسی که چیزی با دست خود میسازد؛ صنعتگر؛ پیشهور.
صانع بلخیلغتنامه دهخداصانع بلخی . [ ن ِ ع ِ ب َ ] (اِخ ) شاعری است و این رباعی از وی در تاریخ سیستان آمده که در آن قصه ٔ ماکان و میر شهید را یاد کرده است :خان غم تو پست شده ویران باد
صانع فضولیلغتنامه دهخداصانع فضولی . [ ن ِ ع ِ ف ُ ] (اِخ ) وی یکی از شعرا است که شعر او در لغت نامه ٔ اسدی بشاهد آمده است . اسدی در لغت «چنال » گوید: بمعنی چنار است . صانع فضولی گوید: