صلفلغتنامه دهخداصلف . [ ص َ ل َ ] (ع مص ) لاف زدن . (منتهی الارب ) (غیاث اللغات ) (تاج المصادر بیهقی ). لاف . (اسدی پاول هورن ) : گل با دوهزار کبر و ناز و صلف است زیرا که چو مع
صلفلغتنامه دهخداصلف . [ ص َ ل ِ ] (ع ص ، اِ) خنور گران . (منتهی الارب ). || طعام بی مزه . (منتهی الارب ) (دهار). || خنور که آب کم برد. (منتهی الارب ).- سحاب صلف ؛ ابر بسیاررعد
صلفةلغتنامه دهخداصلفة. [ ص َ ل ِ ف َ ] (ع ص ) زن بی بهره از شوی . ج ، صَلَفات ، صَلائِف . (منتهی الارب ). زنی که شوی وی را دوست ندارد. (مهذب الاسماء).
صلفاءلغتنامه دهخداصلفاء. [ ص َ ] (ع ص ، اِ) سنگ تابان . || زمین درشت سخت . (منتهی الارب ). زمین سخت . (مهذب الاسماء). || سنگ با زمین برابر شده . (منتهی الارب ). صفاة قد استوت فی