صینیلغتنامه دهخداصینی . (اِخ ) حسن بن احمدبن ماهان ، مکنی به ابوعلی . او از احمدبن عبید واسطی و از او ابوبکر خطیب روایت کند. وی قاضی و خطیب صینیه بود.
صینیةلغتنامه دهخداصینیة. [ نی ی َ ] (ص نسبی ) اوانی صینیة؛ ظروف چینی است . ج ، صوانی . (از منتهی الارب ).
صینیهفرهنگ انتشارات معین(یَّ) [ ع . صینیة ] (ص نسب .) مؤنث سینی ؛ انواع ظروف از صحن ، قدح ، صراحی و غیره که در قدیم از چین وارد می شد.
حدید صینیلغتنامه دهخداحدید صینی . [ ح َ دی دِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خماهان . خماهن . الحدید الصینی ما احب التختم به . (مجمعالبحرین ).
قسط صینیلغتنامه دهخداقسط صینی . [ ق ُ طِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) قسط تلخ است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رجوع به قُسط و قسطالمرو شود.