رفاعلغتنامه دهخدارفاع . [ رَ ] (ع اِ) یا رِفاع . ایام غله ٔ دروده را به خرمنگاه آوردن . یقال : هذه ایام رفاع . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). وقت برداشتن غله . (یا
رفاعةلغتنامه دهخدارفاعة. [ رَ ع َ ] (ع مص ) رُفاعَة. بلندآواز شدن . یقال : رَفُعَ رفاعةَ؛ ای صار رفیع الصوت ؛ و فی صوته رفاعة؛ ای شدة و جهارة. (منتهی الارب ). بلندآواز شدن . (دها
رفاعةلغتنامه دهخدارفاعة. [ رِ ع َ ] (اِخ ) از اجداد جاهلی است و فرزندان او بطنی از زیدبن جَرم ، از جذام ، از قحطانیه بود و مسکن ایشان در خوف مصر بود. (از اعلام زرکلی ج 3چ جدید).
رفاعةلغتنامه دهخدارفاعة. [ رِ ع َ ] (اِخ ) رفاعةبن زید ضبیبی . از صحابه ٔ حضرت رسول (ص ) بود که پیش از جنگ خیبر به دین اسلام گروید و قبیله ٔ خود را نیز بدین اسلام مشرف ساخت . (از
رفاعةلغتنامه دهخدارفاعة. [ رِ ع َ ] (اِخ ) نام بیست و سه صحابی است . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به الاصابة و قاموس الاعلام و امتاع الاسماع و دیگر متون رجال شو