رداهلغتنامه دهخدارداه . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَدْهة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ِ رَدْهة، به معنی مغاکی در زمین بلند درشت یا در سنگ که آب در وی گرد آید. (آن
گردگاهلغتنامه دهخداگردگاه . [ گ ِ ] (اِ مرکب ) اطراف . کمر. میان . لگن خاصره : دریغ آن کمربند و آن گردگاه دریغ آن کئی برز و بالای شاه . فردوسی .دلیران به خوردن نهادند سرچو آسوده ش