فرشلغتنامه دهخدافرش . [ ف َ ] (ع اِ) بساط افکنده . (منتهی الارب ). گستردنی . زیرانداز. قالی . (یادداشت به خط مؤلف ). مفروش از اسباب خانه . (اقرب الموارد) : از تو خالی نگارخانه
فرشلغتنامه دهخدافرش . [ ف ُ ] (اِ) آغوز و فله را گویند و آن شیری باشد که از حیوان نوزاییده دوشند و چون بر آتش نهند مانند پنیر بسته شود. (برهان ). فرشه . (حاشیه ٔ برهان چ معین )
فرشکلغتنامه دهخدافرشک . [ ف َ رِ ] (اِ) خوشه های کوچک انگور را گویند که به خوشه ٔ بزرگ چسبیده باشد و آن را به عربی خصله گویند. (برهان ). عربی آن خصله نیست بلکه غوره است . در مهذ