فشافشلغتنامه دهخدافشافش . [ ف َ ف َ ] (اِ صوت ) به معنی فشافاش است که آواز تیر انداختن از پی هم باشد. (برهان ). و برای ضرورت شعر شین اول مشدد شود : که ز فشافش تیر جانستان ابر آزا
فشافشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهآواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان: ◻︎ که ز فشافش تیر جانستان / ابر آزاری خجل در امتحان (مولوی: لغتنامه: فشافش).
فشارشلغتنامه دهخدافشارش . [ ف ِ رِ ](اِمص ) فشار دادن . (فرهنگ فارسی معین ) : بزر سفره ٔ پشت از فشارش امعاءبسیم کان میان ران ز جنبش اعصاب .خاقانی .
فشاشلغتنامه دهخدافشاش . [ ف َ ش ِ ] (ع ص ) زن تباهکار نافرمان . (منتهی الارب ). || زنی که هنگام جماع بادی از وی خارج میگردد. (ناظم الاطباء).
فشافاشلغتنامه دهخدافشافاش . [ ف َ ] (اِ صوت ) آواز تیر که پیاپی اندازند. (فرهنگ فارسی معین ). فشافش : برآمد ز ناورد برنا و پیرچکاچاک خنجر، فشافاش تیر. هاتفی .رجوع به فشافش ، فش و