سرفتنهلغتنامه دهخداسرفتنه . [ س َ ف ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) سرغوغا. (ناظم الاطباء). مهتر آشوبگران . کسی که درفتنه گری و آشوب از همه پیش افتاده است : شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخو
سرتنهالغتنامه دهخداسرتنها. [ س َ ت َ ] (ص مرکب )یکه و منفرد. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) : خود را سرتنهابدل غیر رسانددر راه خطا تیر ترا هم سفری نیست .رفیع (از آنندراج ).