سقالبهلغتنامه دهخداسقالبه . [ س َ ل ِ ب َ ] (اِخ ) ج ِ سقلب . (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) (غیاث ). رجوع به صقالبه و صقلبیان شود.
سالبه ٔ جزئیهلغتنامه دهخداسالبه ٔ جزئیه . [ ل ِ ب َ ی ِ ج ُ ئی ی َ / ی ِ ](ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به سالبه و قضیه شود.
سالبه ٔ کلیهلغتنامه دهخداسالبه ٔ کلیه . [ ل ِ ب َ ی ِ ک ُل ْ لی ی َ / ی ِ ](ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به سالبه و قضیه شود.
سالبهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. سالبه؛ سال خوب؛ سال خوش.۲. کسی که هر سال او از سال پیش بهتر باشد.۳. نامی از نامهای مردان بوده.
سالبهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (منطق) جملۀ منفیه.۲. [قدیمی] = سالب سالبهٴ جزئیه: (منطق) جملهای که در آن نفی بعض باشد مثل بعض الحیوان لیس بانسان (بعضی از جانوران انسان نیستند). سالبهٴ کلیه