سندرلغتنامه دهخداسندر. [ س َ دَ / دِ / دُ ] (اِ) صمغی باشد زرد و شبیه به کاه ربا. (برهان ) (آنندراج ) : مشو ایمن اندر سرای فسوس که گه سندر است و گهی سندروس . فردوسی .رجوع به سند
سندرلغتنامه دهخداسندر. [ س ِ دِ ] (اِخ ) قریه ای است در ده فرسنگی جنوب ده بارز. (فارسنامه ٔ ناصری ).
کسندرلغتنامه دهخداکسندر. [ ک َ س َ دَ / ک ُ س ُ دَ / ک َ س َ دُ ] (ص مرکب ) (مرکب از کس + اندر، به معنی دیگر و غیر) ناکس و نااهل را گویند. (برهان ) ناکس و نااهل و فرومایه . (ناظم
کسندرفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهناکس؛ نااهل: ◻︎ سزد ارچه او نیز تکبر کند / که شه نیکویی با کسندر کند (عنصری: ۳۵۴).
سندرکانلغتنامه دهخداسندرکان . [ س َ دِ ](اِخ ) دهی است از دهستان ژان بخش دورود شهرستان بروجرد. دارای 258 تن سکنه می باشد. آب آن از قنات و محصول آنجا غلات است . (از فرهنگ جغرافیائی
سندروسلغتنامه دهخداسندروس . [ س َ دَ ] (معرب ، اِ) سرو کوهی . (یادداشت مؤلف ). || نوعی از «تویا» و درورنی و گلاساژ نوعی از کاغذ بکار است . زرنیخ احمر. از یونانی «سندرش » صمغ زردی