قاپقلغتنامه دهخداقاپق . [ پ ُ ] (ترکی ، اِ) قپق . (ناظم الاطباء). قپق . دار کدو. برجاس . رجوع به قپق شود.
قاپوقفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. دار اعدام.۲. چوبی بلند که در وسط میدان برپا میکردند و بر سر آن حلقه یا چیز دیگر میگذاشتند تا سواران در حین تاختن آن را با تیر بزنند.