قیاقلغتنامه دهخداقیاق . [ ق ُ / ق ِ ] (ع ص ) دراز قامت و طویل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
قیاقولانلغتنامه دهخداقیاقولان . (اِ) (اصطلاح کشتی ) گرفتن گردن و سر حریف در زیر بغل و زور دادن . (فرهنگ فارسی معین از رساله ٔ مندرج در مجموعه ٔ خطی بدون اسم کتابخانه ٔ ملک ؛ توبا 98
قیاقیلغتنامه دهخداقیاقی . [ ق َ ] (ع اِ) ج ِ قیقاءة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). رجوع به قیقاءة شود.