ضفادعلغتنامه دهخداضفادع . [ ض َ دِ ] (ع اِ) ج ِ ضفدع [ ض ِ دِ / ض َ دَ / ض ُ دَ / ض ِ دَ ]: نقّت ضفادع بطنه ؛ گرسنه گردید. (منتهی الارب ).
ضفادعیلغتنامه دهخداضفادعی . [ ض َ دِ ] (ص نسبی ) منسوب است به محله ٔ درب الضفادع بغداد. و منها ابوبکر محمدبن موسی بن سهل العطاء الضفادعی البربهاری . کان ثقةً صدوقاً. سمع الحسن بن
ضفدعلغتنامه دهخداضفدع . [ ض ِ دِ / ض َ دَ / ض ُ دَ / ض ِ دَ ] (ع اِ) غوک . (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ) (دهار). چغز. (منتخب اللغات ). کزو. (مهذب الاسماء). بَزغ . (السامی فی ال
ضفدعلغتنامه دهخداضفدع . [ض ِ دِ ] (ع اِ) استخوانی است در شکم سم اسب . (منتهی الارب ). استخوان درون سم اسب . (مهذب الاسماء). استخوانی است که در میان سم فرس می باشد. (منتخب اللغات