حنادرلغتنامه دهخداحنادر. [ ح ُ دِ ] (ع ص ) رجل حنادرالعین ؛ مرد تیزنظر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
حادرلغتنامه دهخداحادر. [ دِ ] (ع ص ، اِ) نعت فاعلی از حَدْر و حَدارة، مرد گرداندام . (منتهی الارب ). || شیر. اسد. || غلام ممتلی الشباب . (تاج العروس ). غلام ممتلی البدن شدید الب
حادرةلغتنامه دهخداحادرة. [ دِ رَ ] (اِخ ) المازنی . (او را حُوَیدره نیز گویند). قطبةبن الحصین الغطفانی الذبیانی وبقول صاحب معجم المطبوعات : «قطبةبن اوس بن محصن بن ثعلبةبن سعدبن ن
حادرةلغتنامه دهخداحادرة. [ دِ رَ ] (ع ص ) تأنیث حادر. مردم گوشتین ستبر. عین حادره ؛ چشمی گوشتین و تمام . ناقة حادرةالعینین ؛ آنکه چشمش پرگوشت و صلب باشد.(مهذب الاسماء) (منتهی ال
حنادسلغتنامه دهخداحنادس . [ ح َ دِ ] (ع اِ) ج ِ حِندِس ، به معنی شب بسیار تاریک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || سه شب پس تاریکی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سه شب تاریک د