خصیهلغتنامه دهخداخصیه . [ خ ِص ْ ی َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ خَصی ّ. (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ).
خصیهلغتنامه دهخداخصیه . [ خ ُص ْ صی ی َ ] (ع مص ) مصدر دیگری است برای «خص » و «خصوص ». رجوع به «خصوص » و «خص » در این لغت نامه شود.
خصیهلغتنامه دهخداخصیه . [ خ ُص ْ ی َ ] (ع اِ) گوشواره ٔ در گوش . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خصیه بر کله جستنلغتنامه دهخداخصیه بر کله جستن . [ خ ُص ْ ی َ / ی ِ ب َ ک َل ْ ل َ ج َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از غایت هراس خوردن و سراسیمه شدن . مرادف خایه بر کله جستن . (آنندراج ) : چو بیند
خصیه بندلغتنامه دهخداخصیه بند. [ خ ُض ی َ / ی ِ ب َ ] (اِ مرکب ) خایه بند. فتق بند. آنچه بدو خصیه را می بندند. (یادداشت بخط مؤلف ).
باد خصیهلغتنامه دهخداباد خصیه . [ دِ خ ُص ْ ی َ / ی ِ ] (ترکیب اضافی ،اِ مرکب ) آبدر خصیه . اُدْره . قیل الماء. استسقاء خصیه . آماس مائی در ضفن . (شلیمر). رجوع به بادخایگی ، بادخایه