خسملغتنامه دهخداخسم . [ خ ِ ] (اِ) جراحت . ریش . (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) .
خسمخلغتنامه دهخداخسمخ . [ خ َ م َ ] (اِخ ) دهی است جزءدهستان حومه بخش مرکزی شهرستان فومن ، واقع در 7 هزارگزی خاور فومن و کنار راه فرعی فومن به شفت . این ناحیه در جلگه قرار دارد
آخسمهلغتنامه دهخداآخسمه . [ س َ / س ُ م َ / م ِ ] (اِ) آخمسه . اَخْسمه . اَخْمسه . شرابی که از ذرت و جویا برنج و ارزن کنند. بوزه . و اقسما معرب آن است .