خاقانیلغتنامه دهخداخاقانی . (اِخ ) محمدبن یحیی بن عبیداﷲبن یحیی بن خاقان مکنی به ابوعلی وزیر مقتدر خلیفه ٔ عباسی بود. مقتدر وی را در سال 299 هَ . ق . بجای ابوالحسن علی بن محمدبن ا
خاقانیلغتنامه دهخداخاقانی . (اِ) نوع مخصوصی آجر است که از آجر نظامی بزرگتر میباشد و برای پلکان بکار میرود.
خاقانیلغتنامه دهخداخاقانی . (اِخ ) احمدبن محمد خزاعی انطاکی متوفی بسال 399 هَ . ق . صاحب کتاب «التاریخ الخاقانی » است و مسعودی از او در مروج الذهب نام برده است . (از کشف الظنون ).
خاقانی محلاتیلغتنامه دهخداخاقانی محلاتی . [ م َ ح َل ْ لا ] (اِخ ) میرزا حبیب اﷲ و اصلش از شیراز برادر کهتر میرزا فرج اﷲ منشی متخلص بطرفه است . در بدو حال بنام تخلص کردی . چون بدارالخلاف
خاقانیانلغتنامه دهخداخاقانیان . (اِخ ) نام سلسله ای بوده است از امراءترک که بنامهای آل خاقان ، آل افراسیاب ، خانیه ، ایلک خانیه ، افراسیابیه مشهورند. رجوع به تاریخ بیهقی چ سعید نفیس
خربزه ٔ خاقانیلغتنامه دهخداخربزه ٔ خاقانی . [ خ َ ب ُ زَ / زِ ی ِ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوعی خربزه است در مشهد.
حسین خاقانیلغتنامه دهخداحسین خاقانی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن عباس بن محمدعلی بن سالم نجفی فقیه . شرایع را شرح کرده و مؤلفات دیگر نیز دارد وی پیش از 1300 هَ . ق . 1883/ م . درگذشت
قاسم خاقانیلغتنامه دهخداقاسم خاقانی . [ س ِ م ِ ] (اِخ ) از علماء است . از اوست : شرح بر قصیده ٔ «لامیة فی الکلام » احمدبن عبداﷲ جزائری . این شرحی است موجز که از شرح سوسنی اخذ شده است