خادعلغتنامه دهخداخادع .[ دِ ] (ع ص ) فریبنده . (دستور الاخوان ) : خادع دردند درمانهای ژاژره زنند وزرستانان رسم باژ. مولوی (مثنوی چ نیکلسن دفتر 6 ص 522). || راه که گاه هویدا گردد
خادعةلغتنامه دهخداخادعة. [ دِ ع َ ] (ع اِ) دروازه ٔ خرد در دروازه ٔ کلان . (منتهی الارب ). الباب الصغیر فی الباب الکبیر و هوالخوخة فی لغة عامتنا. (اقرب الموارد). || خانه در جوف خ
خوادعلغتنامه دهخداخوادع . [ خ َ دِ ] (ع اِ) ج ِ خادع : ابوعلی را پیش تخت خواند و اسرار فضاء لوح خاطر او به انواع خوادع امانی بنگاشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). اما جایی که بأس حسا