دسملغتنامه دهخدادسم . [ دُ / دُ س ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ أدسم . (ناظم الاطباء). || ج ِ دَسماء. (اقرب الموارد). رجوع به أدسم و دسماء شود.
دسملغتنامه دهخدادسم . [ دَ س َ ] (ع مص ) چرب شدن طعام . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). چرب شدن . (تاج المصادر بیهقی ). دسومة. و رجوع به دسومة شود. || ریمناک و چرکین گردید
دسملغتنامه دهخدادسم . [ دَ ] (ع مص ) سربند بستن شیشه را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || بند کردن در را. (از منتهی الارب ). بستن در را. (از اقرب الموارد). || داخل کردن
دسملغتنامه دهخدادسم . [ دَ ] (ع اِ) کناره و طرف . گویند: أنا دسم الامر؛ یعنی بر کناره ٔ آن کارم . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دسمةلغتنامه دهخدادسمة. [ دَ س ِ م َ ] (ع ص ) تأنیث دسم ، چرب . (از منتهی الارب ). و رجوع به دَسِم شود.
دسمةلغتنامه دهخدادسمة. [ دَ س َ م َ ] (ع اِ) مورچه ، و یا آن دَیسمة باشد و مذکر نیز آید. (از منتهی الارب ). و رجوع به دیسم و دیسمة شود.
دسمةلغتنامه دهخدادسمة. [ دُ م َ ] (ع اِ) مرد فرومایه . (منتهی الارب ). و آن تسمیه ٔ به مصدر است . گویند: ما هو الا دسمة؛ یعنی خیر و نفعی در او نیست . (از اقرب الموارد).- أبودسم
دسمةلغتنامه دهخدادسمة. [ دُ م َ ] (ع مص ) تیره گون گردیدن . (از منتهی الارب ). دَسم . و رجوع به دسم شود.