دیرفانیلغتنامه دهخدادیرفانی . [ دَ رِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از دنیاست : شبی رخ تافته زین دیر فانی .نظامی .
دیرانیلغتنامه دهخدادیرانی . [ دَ / دِ ] (ع ص نسبی ) منسوب به دیر. ساکن دیر. (تاج العروس ). صاحب دیر. (منتهی الارب ). خداوند دیر. (مهذب الاسماء). راهب . دیرنشین . (یادداشت مؤلف )
دیرانیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. صاحب دیر.۲. دیرنشین: ◻︎ گفت کای کهنهپیر دیرانی / چیست این کسوت مسلمانی (جامی۱: ۲۹۱).