پنبه دارلغتنامه دهخداپنبه دار. [ پَم ْ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) که حشو از پنبه دارد. صاحب حشو از پنبه : قباء پنبه دار. تنبان پنبه دار.- پنبه داردوزی ؛ دوختن پنبه بحشو لباس و مانند آن
گوپنبهلغتنامه دهخداگوپنبه . [ پَم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) رجوع به ابوطیلون و گنده کنف و طوق شود. در مازندران به تاتوله گفته میشود. (واژه نامه ٔ طبری ).
پنبهگویش خلخالاَسکِستانی: pamba دِروی: pamba شالی: pamba کَجَلی: pampa کَرنَقی: pamba کَرینی: pamba کُلوری: pamba گیلَوانی: pamba لِردی: pamba
پنبهگویش کرمانشاهکلهری: lu:ka/ pama گورانی: lu:ka/ pama سنجابی: lu:ka/ pama کولیایی: lu:ka/ pama زنگنهای: lu:ka/ pama جلالوندی: lu:ka/ pama زولهای: pama کاکاوندی: pama هوزمانو