مناللغتنامه دهخدامنال . [ م َ ] (اِخ ) دهی از دهستان و بخش قیروکارزین که در شهرستان فیروزآباد فارس واقع است و در حدود 180 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
مناللغتنامه دهخدامنال . [ م َ ] (ع اِ) جای یافتن چیزی . (غیاث ). || (مص ) نیل . یافتن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). در عربی مصدر است و به معنی یافتن و به چیزی رسیدن یا چیزی به
منالفرهنگ انتشارات معین(مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جایی که از آن سود و حاصل به دست آید مانند مزرعه . 2 - مال ، ثروت . ؛ مال و ~ خواسته و ملک مستغل (منقول و غیرمنقول ).
منالاوسلغتنامه دهخدامنالاوس . [ م ِ ] (اِخ ) پیش از بطلمیوس بوده چه بطلمیوس در کتاب مجسطی از او نام برده است . از اوست : کتاب اشکال الکریه ، کتاب فی معرفة کمیة الأجرام المختلطة و