مهرملغتنامه دهخدامهرم . [ م َ رَ ] (ع مص ) سخت پیر و کلانسال گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مهرمة. هرم .
مهرمةلغتنامه دهخدامهرمة. [ م َ رَ م َ ] (ع مص ) سخت پیر و کلان گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مهرم . هرم . || (اِ) پیری و سبب پیری . (منتهی الارب ).
مهرمندلغتنامه دهخدامهرمند. [ م ِ م َ ] (ص مرکب ) دارای مهر. بامحبت . دوست : آنچنان رو که غلامان رفته اندتا سگش گردد حلیم و مهرمند.مولوی .
مهرمانیلغتنامه دهخدامهرمانی . [ م ِ ] (اِخ ) مهرگانی ، که نام لحن بیست و پنجم باشد از سی لحن باربد. (آنندراج ) (برهان ).
مهرماهلغتنامه دهخدامهرماه . [ م ِ ] (اِ مرکب ) ماه مهر. نام ماه هفتم است از سال شمسی و بودن آفتاب در برج میزان و اول فصل خزان . (برهان ). آفتاب در این ماه در میزان باشد و آغاز خری