ماستلغتنامه دهخداماست . (اِ) معروف است که جغرات باشد و بعضی جغرات چکیده را و بعضی دیگر مایه ای که بر شیر زنند ماست گویند. (برهان ). جغرات و گویند جغرات چکیده و گویند مایه ای که
ماستگویش خلخالاَسکِستانی: mâs دِروی: mâs شالی: mâs کَجَلی: qâtəq کَرنَقی: mâst کَرینی: mâs کُلوری: mâs گیلَوانی: mâs لِردی: qâtəq
ماستگویش کرمانشاهکلهری: mâs گورانی: mâs سنجابی: mâs کولیایی: mâs زنگنهای: mâs جلالوندی: mâs زولهای: mâs کاکاوندی: mâs هوزمانوندی: mâs
ماستولغتنامه دهخداماستو. (اِ مرکب ) ماستونه . ماستینه . دوغ صاف کرده ٔ ستبر کرده ٔ خشک کرده . || ماستوا. آش ماست . (از ناظم الاطباء) (از جانسون ). و رجوع به ماست با و ماستابه شود