مشفرلغتنامه دهخدامشفر. [ م ِ / م َ ف َ ] (ع اِ) لفج شتر، و هو للبعیر کالشفة للانسان . ج ، مشافر. گاهی بطرز استعاره درمردم هم آید. (منتهی الارب ). لب شتر و گاهی بطور استعاره در م
مشفرلغتنامه دهخدامشفر. [ م ُ ش َف ْ ف ِ ] (ع ص ) عیش مشفر؛ زیستن تنگ و کم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
حروف ضوی مشفرلغتنامه دهخداحروف ضوی مشفر. [ ح ُ ف ِ ض َ م ِ ف َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ترکیبی است ساختگی از حرفهای ض ، و، ی ، م ، ش ، ف ، ر که در حرفهای نزدیک به خود ادغام نمیگردد، و