مشمرلغتنامه دهخدامشمر. [ م ُ ش َم ْ م َ ] (ع ص ) اسب تیزرفتار مستعد دویدن . (آنندراج ) (غیاث ). || خراب ویران . درهم . برچیده : آن جنت ارم بین چون دود هنگ نمرودوآن کعبه ٔ کرم بی
مشمرلغتنامه دهخدامشمر. [ م ُ ش َم ْ م ِ ] (ع ص ) مرد رسا و آزموده کار و دامن بر میان زننده برای دویدن . (آنندراج ) (غیاث ). مرد رسای آزموده کار. (منتهی الارب ). مرد رسای آزموده
مشمرفرهنگ انتشارات معین(مُ شَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به سرعت واداشته . 2 - تهیه شده ، مهیا. 3 - قصد شده . 4 - دامن به کمر زده .
مشمرجلغتنامه دهخدامشمرج . [ م ُ ش َ رَ ] (ع ص ) نیکو پرورش یافته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || ثوب مشمرج ؛ جامه ای که بافت آن رقیق و نرم باشد. (از اقرب الموارد).
مشمرقلغتنامه دهخدامشمرق . [ م ُ ش َ رَ ] (ع ص ) ثوب مشمرق ؛ جامه ٔ پاره پاره . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مشمریلغتنامه دهخدامشمری . [ م ُ ش َم ْ م َ ] (حامص ) تیزرفتاری : قعده ٔ نقره خنگ روز، آمده در جنیبتش ادهم شب فکنده سم کندرو از مشمری .خاقانی (دیوان چ سجادی ص 422).