نپارلغتنامه دهخدانپار. [ ن َ ] (اِ) در مازندران ، تختی با پایه ٔ بسیار بلند چون بالاخانه ای که با پله های چوبین بر آن بالا روند. نفار. (یادداشت مؤلف ).
کون پارگیلغتنامه دهخداکون پارگی . [ رَ / رِ ] (حامص مرکب ) کون دادن . (از آنندراج ). مخنثی . (ناظم الاطباء). امردی . مخنثی . (فرهنگ فارسی معین ) : زخمی که بر آن جفته ٔ سیم اندام است