نبیلغتنامه دهخدانبی . [ ن ُ / ن ِ ] (اِخ ) قرآن . (منتهی الارب ) (برهان قاطع) (نصاب ) (غیاث اللغات ). قرآن مجید. نوی . (انجمن آرا). مصحف . (برهان قاطع) (غیاث اللغات ). کلام خدا
نبیلغتنامه دهخدانبی ٔ. [ ن َ ] (ع ص ، اِ) پیغامبر از جانب خدای تعالی . (منتهی الارب ). ج ، انبیاء، نباء، انباء، نبیون . || از جائی به جائی بیرون آینده . (منتهی الارب ). بیرون ش
نبیلغتنامه دهخدانبی . [ ن َ بی ی / ن َ ] (از ع ، ص ، اِ) پیغمبر. رسول . (برهان قاطع). آگاه کننده از خدا. (السامی ) (دهار).پیغمبر. (منتهی الارب ) (دهار). نذیر. (منتهی الارب ). آ
نبیلغتنامه دهخدانبی . [ ن َ بی ی / ن َ ](اِخ ) پیغمبر اسلام . حضرت محمدبن عبداﷲ : محمد بدو [ به کشتی ] اندرون با علی همان اهل بیت نبی و وصی . فردوسی .نبی آفتاب و صحابان چو ماه
جنبیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کناری؛ پهلویی.۲. [مجاز] فرعی؛ غیراصلی؛ جانبی: فعالیتهای جنبی نمایشگاه.
گنبیلغتنامه دهخداگنبی . [ گ َ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دیر بخش خورموج شهرستان بوشهر که در 90000گزی جنوب خاوری خورموج در جنوب کوه نمک واقع شده است . هوای آن گرم مالاریایی و
نبیجلغتنامه دهخدانبیج . [ ن َ ] (ع اِ) آواز سگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نبیج الکلب . (اقرب الموارد). آواز و بانگ سگ . (ناظم الاطباء). || نابجة. طعامی است جاهلی . (از منتهی ا
نبیکواژهنامه آزادنبیک نامی است استخراج شده از نبیگ. نبیگ کلمه ای است از زبان فارسی پهلوی از ریشه نبشتن، به معنای کتاب. این کلمه در لغت نامه فارسی پهلوی که به کوشش پروفسور مککنزی