نشترلغتنامه دهخدانشتر. [ ن ِ ت َ ] (اِ) نیشتر،کردی : نشتر ، گیلکی : نیشتر ، معرب آن : نشتر، آلتی فلزی سرتیز که برای فروکردن در گوشت به کار برند تا خون و ریم بیرون آید. (حاشیه ٔ
نشتر زدنلغتنامه دهخدانشترزدن . [ ن ِ ت َ زَ دَ ] (مص مرکب ) در دمل نشتر فروکردن تا چرک و ریم آن برآید. رجوع به نشتر شود.
نشترزدهلغتنامه دهخدانشترزده . [ ن ِ ت َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) فصدشده . (ناظم الاطباء). رجوع به نشتر زدن شود.
واکنش ترکیبیcombination reactionواژههای مصوب فرهنگستانمجموعهای مرکب از دو واکنش شیمیایی برای تولید یک محصول