تتالغتنامه دهخداتتا. [ ت َ ] (اِخ ) شهرکی است بمصر از جانب فرودین آن و آن را «کورة تمﱡی » و «تتا» گویند. (از معجم البلدان ج 2 ص 366).
تتأنلغتنامه دهخداتتأن . [ ت َ ءُ ] (ع مص ) حیله و فریب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تتأن صید؛ خدعه و فریب دادن آن چنانکه آمدن شکارچی گاه از این طرف و گاه از آن طرف .
تتائیلغتنامه دهخداتتائی . [ ت َ ] (اِخ ) یوسف بن حسن . او راست «الرساله » که محمدبن ابراهیم آن را بنام «تنویرالمقاله » شرح کرده است . (هدیة العارفین ج 2 ص 236).
تتائیلغتنامه دهخداتتائی . [ ت َ ] (اِخ )شمس الدین محمدبن ابراهیم مکنی به ابوعبداﷲ تتائی مالکی . وی قاضی القضاة مصر و مردی خویشتن دار و فاضل و عفیف و متدین بود. مدتی بکار قضا مشغو
تتاونلغتنامه دهخداتتاون . [ ت َ وُ ] (ع مص ) تتاءُن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): هو یتتاوُن للصید اذا جأه ُ مرة عن یمینه و مرة عن شماله . (اقرب ا