تبرقلغتنامه دهخداتبرق . [ ت َ ب َرْ رُ ] (ع مص )آرایش کردن خود را: تبرقت المراة؛ زینت داد آن زن خویش را. (ناظم الاطباء).
تبرقعلغتنامه دهخداتبرقع.[ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بُرقع پوشیدن . (زوزنی ) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تبرقشلغتنامه دهخداتبرقش . [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) آراستن خود را برای کسی . (اقرب الموارد) (از قطر المحیط). آراستن زن خود را برنگهای گوناگون . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ر
تبرقطلغتنامه دهخداتبرقط. [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بر پشت افتادن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). صاحب نشوء اللغه «تقرطب »را مرادف این کلمه آورده