تبستلغتنامه دهخداتبست . [ ت َ ب َ ] (ص ، اِ) چیزی بود سست . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 36). چیزی باشد سست و از کار افتاده . (فرهنگ اسدی نخجوانی ). چیزی تباه و از کار افتاده بود. (ف
تبستلغتنامه دهخداتبست . [ ت َ ب ِ ] (ص ، اِ) آیین و ملت و مذهب سست وضعیف را گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ملت ضعیف و سست . (ناظم الاطباء). هدایت آرد:
تبست و تباهلغتنامه دهخداتبست و تباه . [ ت َ ب َ ت ُ ت َ ] (ص مرکب ) تباه و تبست . رجوع به تباه و تبست شود.
تبستغفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهفصیح: ◻︎ گشتم از یمن مدحت شه دین / در سخن بس تبستغ و شیوا (منجیک: شاعران بیدیوان: ۲۱۹).
کتبستانلغتنامه دهخداکتبستان . [ک ُ ت ُ ب ِ ] (اِ مرکب ) کتب خانه . (آنندراج ). کتابخانه . (ناظم الاطباء). رجوع به کتب خانه و کتابخانه شود.
تبستانلغتنامه دهخداتبستان . [ ت َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) تابخانه . کاشانه . خانه ٔ زمستانی . (یادداشت بخط مؤلف ).