تبهرلغتنامه دهخداتبهر. [ ت َ ب َهَْ هَُ ] (ع مص ) پر گردیدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || روشن شدن ابر. (از اقرب الموارد) (از
تبهرسلغتنامه دهخداتبهرس . [ ت َ ب َ رُ ] (ع مص ) بناز خرامیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): تبهرس ؛ تبختر کبراً، یقال مر یتبهرس و یتهبرس ؛ ای یتبختر. (قطر المحیط).
تبهرملغتنامه دهخداتبهرم . [ ت َ ب َ رُ ] (ع مص ) تبهرم رأس ؛ بسیار سرخ گردیدن سر. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تبهرهلغتنامه دهخداتبهره . [ت َ ب َ رَ / رِ ] (اِ) گوشت نرم و نازک . (برهان ) (فرهنگ نظام ) (ناظم الاطباء). رجوع به تباه و تبه شود.
تبه روزگارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. بد روزگار؛ پریشانروزگار؛ بدبخت؛ تیرهروز.۲. ظالم؛ ستمکار.