هرطلغتنامه دهخداهرط. [ هََ ](ع مص ) طعن کردن و دریدن ناموس کسی را. (منتهی الارب ). تعرض کردن برادر خود را یا در ناموس برادر خود. (اقرب الموارد). || بدگفتن . (منتهی الارب ). خلط
هرطلغتنامه دهخداهرط. [ هَِ ] (ع ص ) شتر ماده ٔ کلانسال . ج ، اهراط، هروط. (منتهی الارب ). ج ، هراط. (اقرب الموارد). || مرد مالدار. (منتهی الارب ). || میش کلانسال لاغر. (منتهی ا
هرطلغتنامه دهخداهرط. [ هَِ / هََ ] (ع اِ) گوشت لاغر شبیه آب بینی خشک . (منتهی الارب ). گوشت لاغر ماننده به مخاط که به کار نیاید از لاغری . (اقرب الموارد).
هرطلغتنامه دهخداهرط. [ هَِ رَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ هرطة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هرطة شود.
هرطةلغتنامه دهخداهرطة. [ هَِ طَ ] (ع ص ) میش سالخورد لاغر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || زن گول بددل . ج ، هِرطَ. (منتهی الارب ). گول ترسوی ضعیف . (اقرب الموارد).
گوهرطاهر ازبکلغتنامه دهخداگوهرطاهر ازبک . [ گ َ / گُو هََ هَِ اُ ب َ ] (اِخ ) یکی از امرای ازبکیه است که ولی محمدخان ازبک حکومت سمرقند و بلخ را از دست برادرزادگان خود [ امام قلی سلطان و