هفتلغتنامه دهخداهفت . [ هََ ] (ع اِ) گولی بسیار. (منتهی الارب ). حمق وافر. (اقرب الموارد). || زمین هموار نشیب . (منتهی الارب ). زمین مطمئن . (اقرب الموارد). || باران زودبارنده
هفتلغتنامه دهخداهفت . [ هََ ] (عدد، ص ، اِ) عددی است معروف . (برهان ). نماینده ٔآن در ارقام هندسیه 7 و در حساب جُمَّل «ز» باشد. (یادداشت مؤلف ). از میان اعداد شماره ٔ هفت از د
هفت قلعه ٔ مینالغتنامه دهخداهفت قلعه ٔ مینا. [ هََ ق َ ع َ / ع ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از هفت آسمان است . (برهان ).
هفت پرده ٔ ازرقلغتنامه دهخداهفت پرده ٔ ازرق . [ هََ پ َدَ / دِ ی ِ اَ رَ ] (اِ مرکب ) هفت آسمان . (برهان ).
هفت چشمه ٔ بهشتلغتنامه دهخداهفت چشمه ٔ بهشت . [ هََ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ب ِ هَِ ] (اِخ ) کوثر. کافور. میم . سلسبیل . تسنیم . مَعین . زنجبیل . (آنندراج ).
هفت حجله ٔ نورلغتنامه دهخداهفت حجله ٔ نور. [ هََ ح ِ ل َ / ل ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایت از هفت پرده ٔ چشم است که آن صلبیه ، مشیمیه ، شبکیه ، عنکبوتیه ، عنبیه ، قرنیه و ملتحمه