هنیلغتنامه دهخداهنی ٔ. [ هََ ] (ع ص ) گوارا و گوارنده . هنی : چو تشنه نباشد کس آنجا، پس آن چه جای شراب هنی ٔ و مری است . ناصرخسرو.|| آنچه بی دسترنج رسد کسی را. گوارنده از طعام
هنیلغتنامه دهخداهنی . [ هََ ن ْی ْ ] (ع مص ) کردن . (منتهی الارب ): ذهبت و هنیت ؛ کنایه از رفتم و کاری را کردم . (از اقرب الموارد).
هنیلغتنامه دهخداهنی . [ هََ نی ی ] (ع ص ) خوشگوار و گوارنده . (غیاث ). هنی ٔ : محلش سنی باد و دولت هنی جهانش رهی باد و گردون غلام . مسعودسعد.لشکر او از خصب آن قلعه به مرتعی هنی
جوجهنیلغتنامه دهخداجوجهنی . [ جو ج َ هَِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش صومای شهرستان ارومیه دارای 271 تن سکنه . آب از چشمه و محصول غلات و توتون و شغل اهالی زراعت و گله دار
جهنیلغتنامه دهخداجهنی . [ ج ُ نی ی ] (ع ص ) لیلة جهنی ؛ شب قدر و آن شب بیست وسوم از ماه رمضان است . (ذیل اقرب الموارد).
کهنیلغتنامه دهخداکهنی . [ ک ِ ] (اِ) خانه ٔ زمستانی .(فرهنگ رشیدی ) (فرهنگ جهانگیری ) (از برهان ) (از آنندراج ). || خرس . (فرهنگ جهانگیری ). خرس را گویند، و آن جانوری است معروف
کهنیلغتنامه دهخداکهنی . [ ک ُ هََ / هَُ ] (حامص ) دیرینگی . عتاقت . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کهن بودن . کهنه بودن . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کهن و کهنه شود.
گوهنیلغتنامه دهخداگوهنی . (اِخ ) به نقل بیرونی نام یکی از ساعتهای نیک شب ، در نزد هندوان قدیم بوده است . (ماللهند بیرونی ص 174).