هیتلغتنامه دهخداهیت . (اِخ ) شهری است بر کنار فرات آبادان و حصاری استوار دارد. (نفایس الفنون ). شهری است به عراق . (منتهی الارب ). شهری است [ از جزیره ] و از گرد وی باره ٔ محکم
هیتلغتنامه دهخداهیت . [ هََ ت َ / هََ ت ِ / هََ ت ُ / هی ت َ ] (ع اِ فعل ) هیت لک ؛ بیار. (منتهی الارب ). و گاهی اول آن مکسور گردد به معنی هَلُم َّ لک و تعال . واحد و جمع و مؤ
هیتکورلغتنامه دهخداهیتکور. [ هََ ت َ ] (ع ص ) آنکه بیدار نشود نه در روز و نه در شب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).
هیتاللغتنامه دهخداهیتال . [ هََ ] (اِخ ) رجوع به هیاطله شود : مناره برآرم به شمشیر و گنج ز هیتال تا کس نماند به رنج نمانم به جایی پی خوشنوازبه هیتال و ترک از نشیب وفراز. فردوسی (