اغصانلغتنامه دهخدااغصان . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ غُصن ، بمعنی شاخ درخت باشد که بر شاخ دیگر برآید یا عام است . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ِ غصن . آنچه از ساقه ٔ درخت بر
اغصانلغتنامه دهخدااغصان . [ اِ ] (ع مص ) بسیاردانه گردیدن خوشه . یقال : اغصن العنقود. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). بزرگ شدن دانه ها: اغصن العنقود؛ کبر حبه شیئاً. تغص
ذوخمسة اغصانلغتنامه دهخداذوخمسة اغصان . [ خ َ س َ ةَ اَ ] (ع اِ مرکب ) بنطافلن . ذوخمسة اجنحة. ذوخمسة اقسام . رجوع به ذوخمسة اصابع شود.
ارصانلغتنامه دهخداارصان .[ اِ ] (ع مص ) استوار کردن . (تاج المصادر بیهقی ). محکم و استوار گردانیدن . (منتهی الأرب ). محکم کردن .
اصانلولغتنامه دهخدااصانلو.[ اُ ] (اِخ ) از ایلات اطراف تهران . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 111). از ایلات اطراف تهران ، ساوه ، زرند و قزوین و مرکب از 1200 خانوار است . ییلاقشان کوههای